Propozycja metod pracy z trudnym zachowaniem dziecka

Sześć etapów skutecznego wydawania polecenia

1. podejdź do dziecka
2. zdobądź jego uwagę 
3. sformułuj jednoznaczne dwu - trzy wyrazowe polecenie
4. poproś dziecko by powtórzyło polecenie
5. powtórz polecenie raz, a następnie poproś by dziecko je powtórzyło
6. dopilnuj wykonania polecenia ( nie odchodź od dziecka, dopóki nie dokończy zadania)

Przypomnienie zasady to powtórzenie dziecku naszych oczekiwań zanim pojawi się niepożądane zachowanie wraz z konsekwencjami jej nieprzestrzegania

Wyliczanie

1. powiedz dziecku co zrobisz gdy pojawi się niewłaściwe zachowanie
2. gdy pojawi się trudne zachowanie podnieś palec i powiedz raz
3. jeśli dziecko nie reaguje
   
   
   podnieś palec i powiedz dwa,  jeśli dziecko nie reaguje podnieś  palec i powiedz trzy  - przerwa zastosuj koniec gry - miejsce dla dziecka np. materac, krzesło w nudnym miejscu, odsunięcie od zabawy – jasno określony czas siedzenia w nudnym miejscu np. 7 min.(tyle ile dziecko ma lat)

Akceptacja, wybranie kilku zasad, których chcemy twardo przestrzegać, pozwala na większą akceptację zachowań dziecka. To bardzo ważne, by dziecko miało pewną swobodę w eksperymentowaniu swoim zachowaniem oraz prawo do popełniania niewielkich błędów.

Przykłady, jak urealnić wymagania i zwiększyć akceptację:

• jeśli biurko do nauki jest posprzątane, to mogę zaakceptować duży bałagan w pokoju
• jeśli nie pościelił łóżka, to mogę to zaakceptować, gdy zamknie pokój i tego nie widzę

Drobne zachowania niepożądane, na które mogę nie zwracać uwagi:

• brudne skarpetki przy łóżku
• brak kapci  na nagach
• jedzenie na stojąco
• mówienie do siebie
• zapominanie o schowaniu produktów do lodówki

Pochwały wzmacniają pożądane zachowania, utrwalają zachowania, które pojawiają się sporadycznie, informują co jest akceptowanym i pożądanym zachowaniem  Motywują dziecko do wykonywania obowiązków, budują pozytywną samoocenę, utrwalają zachowania, informują co jest dobrym, akceptowanym i pożądanym przez dorosłych zachowaniem. W przypadku dzieci pożądane zachowania doskonale wzmacniają pochwały społeczne: uśmiech, przytulenie, pocałunki, okazanie uwagi. Są miłe i łatwe do dawania

• opis zachowania - /zrobiłeś, zmywałeś/, 
• nazwa cechy /jesteś, to się nazywa/ 
• pozytywna emocja /zaimponowałeś mi, ciesze się, możesz być z siebie dumny/ 

Te wzmocnienia wymagają częstego zastosowania

Zasada przerwy w grze/odesłanie oznacza odsunięcie dziecka od nagród, przyjemności, naszej uwagi interesujących dla niego aktywności.

Zasada:

• Mniej niż 10 słów, 
• odesłanie na tyle minut ile ma dziecko lat, 
• odesłanie w czasie krótszym niż 10 sekund.

 np. karna ławka

 Zasada babci pozwala wykorzystać czynność, którą dana osoba lubi dla wzmocnienia czynności, która jest dla tej osoby znacznie mniej przyjemna. np. 

spełniam tylko te prośby, które zaczynają się od „poproszę”

                   jak odrobisz lekcje, to pójdziesz do kolegi

przytulam tylko te dzieci, które mają kapcie na nogach

bajkę oglądają te dzieci, które sprzątnęły zabawki

Ta zasada może być stosowana w przypadku wszystkich czynności, którym dzieci są niechętne. Zapobiega występowaniu trudnego zachowania. Dziecko wybiera pomiędzy przyjemnością i jej brakiem

 Konsekwencje

Zasada - Konsekwencja  

ignorowanie zachowań dziecka

upewniając się, że niepożądane zachowanie dziecka nie przynosi mu innej nagrody niż uwaga rodzica. 

 Dziecko, które próbuje zwrócić uwagę rodzica jest ignorowane według zasad.

Przykłady:

Zasada – kto przerywa rozmowę innych nie zostaje wysłuchany 

sposób ignorowania  - dorośli nie przerywają rozmowy jeśli ktoś  łamie zasady, nie widzę go. W trakcie ignorowania konieczne jest milczenie, brak kontaktu wzrokowego,brak reakcji na zachowanie dziecka, twarz bez uśmiechu

Przewinienie -  dziecko niszczy koledze zabawkę    

przykład zadośćuczynienia – na drugi dzień przynosi z domu w zamian swoją – podobną

Zasada - piorę tylko te rzeczy, które są w koszu na brudną bieliznę

Konsekwencja - rzeczy niezaniesione do kosza nie są prane

Zasada - myjesz zęby rano i wieczorem

Konsekwencja - gdy nie umyjesz zębów, nie dostaniesz słodyczy tego lub następnego dnia

Konsekwencje cykające wiążą się z przywilejami ilościowymi czyli możemy dzięki nim skracać czas  lub zmniejszyć "ilość" danego przywileju.

Przykłady:

Przywilej: czas ekranowy - 90 min dziennie

Zasada: do lekcji siadamy o godz. 16.00 

konsekwencja cykająca: każda minuta spóźnienia kosztuje minutę czasu ekranowego

Przywilej: możliwość spotkań z kolegami do godz. 20.00

Zasada: wracamy do domu o godz. 20.00

konsekwencja cykająca: gdy będziesz wychodził następnym razem, wrócisz o tyle wcześniej , o ile się spóźniłeś

Konsekwencja nadrzędna nie wymaga współpracy dziecka

Przykłady:

• wyjęcie drzwi od pokoju
• odebranie komputera
• zawieszenie kieszonkowego
• odebranie telefonu
• wyłączenie kablówki

Bajki terapeutyczne

Bajki terapeutyczne są jedną z metod pomagających dziecku (4-9 lat) radzić sobie w trudnych sytuacjach. Niektóre wydarzenia dnia codziennego nam dorosłym wydają się banalne, nieważne, podczas gdy dla dziecka mogą stać się dramatem, przyczyniając się nie tylko do wywołania lęku, ale także często smutku, wstydu czy poczucia winy. Mogą także wpłynąć na ich późniejsze sposoby reagowania. Zdarza się, iż dziecko przeżywa sytuację, o której mówimy, że jest traumatyczna. To nagłe, o dużej sile rażenia jednostkowe zdarzenie powoduje zaburzenia zachowania. Małe dziecko wymaga wsparcia w rozwoju, ponieważ inaczej rozumie sytuacje zagrażające, silnie je przeżywa, tkwi jakby w pułapce własnych myśli i silnych emocji. Nie zna strategii radzenia sobie, nie potrafi zwrócić się o pomoc do rodziców czy nauczycieli, by uzyskać tak potrzebne wsparcie. Nie zna słów określających emocje, nie uświadamia sobie ich w pełni. Często nie łączy przyczyn z ich skutkami i w konsekwencji reaguje silnym lękiem. Bajki terapeutyczne są niedyrektywną formą pomocy. Niedyrektywną, bo tylko sytuacja jest podobna do tej, w której znajduje się dziecko. Na tym kończy się podobieństwo. Akcja rozgrywa się w bajkowym świecie zabawek, ufoludków, zwierzątek, nieraz trafiają tam dzieci i znajdują to, czego małemu słuchaczowi czy czytelnikowi potrzeba: wsparcie poprzez zrozumienie i akceptację, poznanie nowych strategii myślenia i działania w emocjonalnie trudnej sytuacji. Dzieci, u których geneza lęku tkwi w niezaspokojonych ważnych potrzebach. Wraz z rozwojem umysłowym, głównie wyobraźni, języka, taka kompensacja jest możliwa poprzez zastępcze zaspokojenie potrzeb. Literatura daje taką możliwość. Bajki terapeutyczne zawierają elementy kompensujące bezpieczeństwo, miłość czy uznanie. Pomagają dziecku znosić lęk i wynikające z niego cierpienie. Rodzic sam może wymyślić bajkę pasującą do problemu swojego dziecka. Imię bohatera bajki powinno być podobne do imienia pociechy, tak by mogło się z bohaterem utożsamić,a rozwiązanie problemu z bajki przenieść do rzeczywistości. Powodzenia:) 

Przykładowa literatura:
Doris Brett „Bajki, które leczą”
Molicka Maria „Bajki terapeutyczne”

Propozycje ćwiczeń dla dzieci z trudnościami w koncentracji uwagi i pamięci

Koncentracja to umiejętność skupienia i utrzymywania uwagi na ściśle określonych zadaniach czy zagadnieniach. Umiejętność ta rozwija się stopniowo w toku życia jednostki.  U malutkich dzieci mamy do czynienia  z uwagą mimowolną, natomiast uwaga dowolna, kierowana rozwija się z czasem. Dzięki prawidłowej koncentracji jesteśmy w stanie kierować naszą uwagą, dostrzegać i robić to co istotne w danym momencie.

Trudności z koncentracją uwagi są problemem często spotykanym u dzieci, można wręcz powiedzieć, ze są one znakiem naszych czasów. Wiele dzieci jest nadmiernie pobudzonych i ma skłonność do stałego rozproszenia uwagi. Staje się to często przyczyna problemów w szkole, ponieważ dzieci nie są w stanie wysiedzieć spokojnie na lekcji, skupić się na wykonywanym zadaniu, zapamiętać co jest zadane i jakie przybory należy przynieść do szkoły. W rezultacie uzyskiwane przez nie wyniki są gorsze niż rzeczywiste możliwości. Wiele badań dowodzi, że zaburzenia koncentracji są najczęstszą przyczyną niepowodzeń szkolnych. Dlatego też postanowiłam przygotować zestaw ćwiczeń i zabaw pozwalających rozwinąć umiejętności koncentracji uwagi  i zapamiętywania u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

Ćwiczenia usprawniające pamięć i koncentrację uwagi:

1. Zabawy wprowadzające sekwencje, np.

-    głuchy telefon (dziecko ma dokładnie powtórzyć zdanie, które usłyszało)

-    powtórz numer telefonu (zaczynamy od 3,4 cyfr – dziecko ma je powtórzyć)

- jedziemy na wycieczkę: zabawę zaczynamy mówiąc „jedziemy na wycieczkę i zabieramy...”. Wymyślamy  i wymieniamy na zmianę z dzieckiem rzeczy, jakie zabieramy na wycieczkę powtarzając przy tym już te wcześniej wymienione, np.

mama: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak”

dziecko: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak i namiot”

mama: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak, namiot i piłkę”

dziecko: „Jedziemy na wycieczkę i zabieramy plecak, namiot, piłkę i koc” itd.

Można wprowadzać różne odmiany tej zabawy poprzez zmianę początkowych zdań, np. „Jesteśmy w sklepie i kupujemy...”, „Na urodziny Paweł dostał...”

2. Rymowanki –

 nauka krótkich rymowanych wierszyków, wyliczanek, również z wprowadzaniem towarzyszących temu gestów

Wymieniamy ciąg słów. Na ustalone wcześniej słowo lub grupę słów dziecko ma klasnąć np. na słowo: lampa lub na nazwy kolorów, potraw itp.

Nazywamy szybko i wskazujemy na sobie części ciała. Dziecko ma je wskazywać na sobie. Dla zmylenia co jakiś czas wskazujemy część ciała inną niż wymieniamy – zadaniem dziecka jest wskazywać prawidłowo na podstawie usłyszanej instrukcji słownej.

Dziecko kładzie się lub siada wygodnie i słucha uważnie odgłosów z otoczenia, a potem ma je wymienić. Zadanie można utrudnić poprzez nakazanie wymienienia odgłosów w kolejności, w jakiej się pojawiały (możemy sami „produkować” różne odgłosy- np. skrzypienie drzwi, stukanie, szuranie, szeleszczenie gazetą itd.)

3. Podaj kolejność: 

na kartce papieru ryzujemy w rzędzie kilka przedmiotów, odsłaniamy, dziecko przygląda się przedmiotom zapamiętując ich kolejność. Ponownie zasłaniamy kartkę a zadaniem dziecka jest wymienienie przedmiotów w kolejności, bądź je rysuje z pamięci.

4. Pokazujemy dziecku ilustrację 

i prosimy aby przez 30sekund uważnie jej się przyglądało. Następnie zabieramy rysunek i prosimy o odpowiedzenie na różne pytania dotyczące tego co znajdowało się na obrazku.

5. Powtarzamy dziecku 10razy pewną sekwencję słów 

(na przykład: KOMIN, KACZKA, KANAPA, KRZESŁO, KROWA, KOT, KACZKA, KOGUT, KURA), a następnie prosimy aby powtórzyło wyrazy w tej samej kolejności

6. Wystukujemy dziecku pewien rytm a następnie prosimy aby powtórzył. 

Przeprowadzamy kilka prób

7. Czytamy 

opowiadamy dziecku krótką historyjkę i prosimy o uważne przysłuchiwanie się. Przykład: „dzieci zbudowały zamek z piasku, zrobiły mu dwie bramy, trzy wieże, na jednej z nich powiewała chorągiew. Był piękny słoneczny dzień. Dzieci śmiały się, bawiły foremkami, lepiły kule z piasku. Aż mama zawołała ich na obiad. Po południu, gdy Tomek wrócił do piaskownicy zobaczył, że połowa zamku jest zburzona. Bardzo się tym zmartwił i postanowił szybko odbudować zamek”.

Po wysłuchaniu całego opowiadania prosimy dziecko o odpowiedzenie na kilka pytań: 

• z ilu kul zrobimy był bałwan?

• ile miał guzików?

• z czego dzieci zrobiły nos bałwanka?

• kto pierwszy zauważył, że bałwan zniknął?

• dlaczego mama zawołała dzieci do domu? Itp.

8.   Mucha

Ćwiczenie to młodsze dzieci (najczęściej do 1 klasy szkoły podstawowej) mogą wykonywać patrząc na narysowany kwadrat; starsze dzieci lub te, które już w młodszym wieku sobie z tym poradzą - z zamkniętymi oczami.

Rysujemy kwadrat składający się z 9 pól. Mucha będzie rozpoczynała podróż ze środkowego kwadratu.

Mówimy powili gdzie kieruje się mucha, a zadaniem dziecka jest śledzenie jej ruchu w polach kwadratu i zareagowanie, kiedy wyjdzie poza jego granice.

Przykładowa trasa muchy może wyglądać następująco:

Mucha idzie w lewo… mucha idzie w dół… mucha idzie w prawo… mucha idzie w górę…

mucha idzie w prawo… mucha idzie w górę… mucha idzie w lewo… mucha idzie w lewo…

mucha idzie w górę. WYSZŁA!

Jeśli zobaczysz, że Twoje dziecko nie ma problemu z wykonaniem ćwiczenia kiedy patrzy na kwadrat, spróbujcie zrobić je z zamkniętymi oczami. Jeśli poruszanie się po polu 3x3 jest łatwe można „podnieść poprzeczkę” wykonując ćwiczenie na kwadracie 4x4. Wtedy mucha zaczyna swoją podróż od dowolnego miejsca. Im dłuższa trasa muchy, tym dłuższy czas koncentracji, a więc i trudniejsze ćwiczenie.

9.  Cierpliwość

U małych dzieci najszybciej widać postępy w wykonywaniu tego ćwiczenia jeśli przeprowadzimy je w formie „konkursu”. Zadanie jest bardzo proste: dziecko musi skupić swój wzrok w jednym punkcie (nawet na gwoździu w ścianie) jak najdłużej potrafi. Najlepiej wyznaczać progi i podczas wykonywania przez dziecko ćwiczenia podawać informacje ile czasu zostało do osiągnięcia celu. W przypadku dzieci w wieku przedszkolnym 30 sekund to będzie wielki sukces! Przy codziennym stosowaniu tego ćwiczenia można czas stopniowo wydłużać, nie więcej jednak niż 10 do 15 minut.

10.  Liczenie

Proste zadania matematyczne, takie jak dodawanie, mnożenie do 100 itp. są również świetnym treningiem. Oczywiście zadania powinny być wykonywane w pamięci i trudnością dostosowane do wieku. Nie chodzi o to, żeby były bardzo trudne.

Podobnie działa ćwiczenie polegające na wymienianiu co trzeciej liczby lub w kolejności wszystkich liczb, które zawierają w sobie np. 3 i są jej wielokrotnością (3, 6, 9, 12, 13, 15 itd.). Podobnym zadaniem jest liczenie od 1 w górę z pominięciem np. wszystkich liczb, które zawierają w sobie 7 i są jej wielokrotnością (1, 2, 3, 4, 5, 6, X, 8, 9, 10, 11, 12, 13, X, 14, 16, X, 18, 19, 20, X, 22, 23 itd.). Im szybciej, tym trudniej.

Powyższe przykłady technik wspomagających koncentrację uwagi są jednymi z wielu. Ich różnorodność sprawi, że ćwiczenie tej umiejętności będzie ciekawe i przyjemne, choć jak każdy trening, wymaga wysiłku i pracy. Ważna jest w tym wszystkim ogromna konsekwencja działań ze strony dorosłych. Dzieci potrzebują ciągłego motywowania i wspierania ze strony opiekunów.

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy...

1) Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny.

2) Nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem.

3) Masz problemy rodzinne, znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej.

4) Masz problem i nie wiesz jak go rozwiązać.

5) Chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem.

6) Chciałbyś z kimś porozmawiać.

7) Chciałbyś pomóc innym, nie wiesz w jaki sposób.

8) Masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić.

Przyjdź także z każdą sprawą, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić.

PRZYJDŹ ZAPRASZAM :):):)

Masz problem?

Nie wiesz gdzie szukać pomocy?

Chcesz porozmawiać?

PRZYJDŹ ZAPRASZAM!!!

DROGI UCZNIU!!!

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

Czujesz się źle w szkole lub w klasie;

Czujesz się samotny, odrzucony;

Masz problemy osobiste lub z nauką;

Masz problemy rodzinne, znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej;

Nie potrafisz porozumieć się z rówieśnikami;

Chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem;

Chciałbyś pomóc innym, nie wiesz w jaki sposób;

Przyjdź także z każdą sprawą, z którą nie potrafisz sobie poradzić;

Przyjdź postaram się Ci pomóc!!!

DROGI RODZICU!!!

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

Nie potrafisz porozumieć się ze swoim dzieckiem;

Niepokoi Cię zachowanie dziecka;

Znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej i nie wiesz gdzie szukać pomocy;

Chcesz z kimś podzielić się swoimi kłopotami wychowawczymi;

Przyjdź wspólnie poszukamy rozwiązania problemów!!!

Lista miejsc, gdzie możesz szukać pomocy

1. 32 270 88 04 Pedagog szkolny.
2. 0 800-20-148 Anonimowa policyjna linia specjalna połączenie bezpłatne,czynne całą dobę.
3. (022) 654-40-41 Antydepresyjny Telefon Zaufania Fundacji Itaka.
4. (032) 231-06-06 Gminny Telefon Zaufania w Gliwicach.
5. 0 800-12-02-89 Infolinia Stowarzyszenia KARAN.Pomoc w problemach związanych z narkotykami. Czynne od pon. - pt. w godz. 10:00-17:00.
6. 0 801-109-696 Infolinia Pogotowia Makowego.Czynna codziennie od pon.- pt. 10:00-20:00, sob. 10:00-19:00.
7.(032) 253-05-00   0 801-199-990 Katolicki Telefon Zaufania oraz Ogólnopolski Telefon Zaufania. Tu znajdziesz informację o sieci profesjonalnej pomocy dot. narkotyków oraz wsparcie psychologiczne. Czynny od 16.00 do 21.00 codziennie. Całe połączenie płatne tylko 35 gr.
8. (032) 230-89-41 KANA – Katolickie Centrum Edukacji Młodzieży w Gliwicach, Pracownia Profilaktyki Uzależnień, ul. Jana Pawła II 7.
9. (032) 608-26-76 KANA – Śląskie Centrum Informacji o Sektach i Grupach Psychomanipulacyjnych
w Katowicach, pl. ks. Szramka 4.
10. 0 801-1200-02 Niebieska Linia (przemoc w rodzinie), www.niebieskalinia.pl Czynna w pon. - sob. 10:00-22:00, niedz. 10:00-16:00. Połączenie płatne, jak za pierwszy impuls.
11. (032) 271-84-42 Ośrodek Profilaktyki i Leczenia Uzależnień w Zabrzu, ul. Park Hutniczy 6.
12. (032) 335-53-40 Ośrodek Interwencji Kryzysowej w Gliwicach, ul. Świętokrzyska 5.
13. (032) 238-34-70 Ośrodek Leczenia Nerwic i Zaburzeń Jedzenia „Dąbrówka" w Gliwicach, ul. Asnyka 10.
14. (032) 231-05-69 Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Gliwicach, ul. Warszawska 35A.
15. (032) 375-02-12 Poradnia „FENIKS” w Gliwicach, ul.Młyńska 8.
16. (032) 231-26-90 Poradnia „PARTNER” w Gliwicach ul Wieczorka 22.
17. (032) 332-66-14 Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Gliwicach, ul. Zygmunta Starego 17.
18. (032) 270-21-02 Stowarzyszenie „FAMILIA” - Centrum Leczenia Uzależnień
w Gliwicach ul. Dębowa 5.

Klub dla Rodziców - spotkanie

Zapraszam wszystkich chętnych rodziców 

na spotkanie  warsztatowo - dyskusyjne

" Klubu dla Rodziców"

pl.  "Umiejętne stawianie granic i jasne reguły postępowania pomocą w wychowaniu"

Spotkanie odbędzie się w dniu 25. 02. 2014 r. o godz. 16.30 

na terenie Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej ul. Warszawska 35a tel. 032 231 05 69

Organizatorzy:

mgr Barbara Borowska

mgr Małgorzata Tomaszewska

dysleksja rozwojowa

Informacje dla rodziców

 Co to jest dysleksja rozwojowa???                                                                                Dysleksja rozwojowa są to specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. Spowodowane są zaburzeniami niektórych funkcji poznawczych, motorycznych i ich integracji, uwarunkowanymi nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego.

Objawy dysleksji rozwojowej

-         Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu ujawniają się dopiero w szkole, podczas gdy już w okresie przedszkolnym można zauważyć objawy, które cechują tzw. dzieci ryzyka dysleksji.

-         opóźniony rozwój mowy;

-         mała sprawność i koordynacja ruchów podczas zabaw ruchowych, samoobsługi, rysowania i pisania (brzydkie pismo);

-         wadliwa wymowa, trudności z wypowiadaniem złożonych słów, błędy gramatyczne;

-         trudności z różnicowaniem głosek podobnych oraz z wydzieleniem sylab, głosek ze słów i ich syntezą;

-         trudności z wykonywaniem układanek i odtwarzaniem wzorów graficznych;

-         oburęczność;

-         mylenie prawej i lewej ręki;

-         trudności w czytaniu pomimo dobrej inteligencji oraz braku zaniedbania środowiskowego i dydaktycznego;

-         trudności z opanowaniem poprawnej pisowni: pismo zwierciadlane, mylenie liter podobnych pod względem kształtu (p-b-d-g), liter odpowiadających głoskom zbliżonym fonetycznie, opuszczanie liter, błędy ortograficzne pomimo znajomości zasad ortografii..

Ważne!!!
Przed zdiagnozowaniem dysleksji sprawdź czy dziecko nie posiada ubytku słuchu bądź wzroku!!

Materiały do pobrania:

Linki zostały pobrane z Polskiego Towarzystwa Dysleksji

przewodnik dla rodziców

dekalog dla rodziców

jak pracować z dzieckiem dyslektycznym